9 (20) - Rena

W sobotę nachodzi dzień ślubu Iaina. Całą rodziną wraz z Mirandą i Casey'em udajemy się do rodzinnej miejscowości panny młodej, gdzie odbędzie się ceremonia. Ja i Nia zajmujemy się dziećmi, a Robbie i Nate mają sobie wiele do wyjaśnienia. Ukochany liczy na to, że Sais wróci do Lovesick Riot i zespół wróci na rynek muzyczny.

- A co z Brennanem? Pisze jeszcze? - pytam, gdy pociechy grzecznie bawią się klockami, a siostra czesze moje włosy.

- Tak. Mamy się spotkać jak tylko wrócę do LA. - odpowiada i uśmiecha się.

- A Nate? Nie jest Ci go żal, że go oszukujesz? Wiesz, że zdrada jest najgorsza w związku. - patrzę na nasze odbicia w lustrze.

- Nate'a? To była jedna wielka pomyłka w moim życiu. - mówi i lakieruje fryzurę.

- Przez tyle lat byliście szczęśliwi... Czemu? - nie rozumiem jej. Jak może po ponad siedmiu latach małżeństwa powiedzieć, że to pomyłka. Kochali się, to pewne. Tylko co się stało, że już tak nie jest...

- Nie chcę o tym mówić. - zbywa mnie.

- Nia, tak nie może być. Jeśli Ty nie chcesz mówić, to może od Nate'a się czegoś dowiem. - wstaję z miejsca i idę do chłopaków.

- O, Rena. - Robbie podnosi na mnie wzrok i przyciąga. Sadza mnie na kolana i cmoka w polik. - Moja śliczna.

Uśmiecham się do niego i spoglądam na Saisa.

- Nate, powiesz mi co się dzieje między Tobą a Nią? Widać, że nie wszystko jest tak jak być powinno. Może mogę jakoś pomóc. - zaczynam, choć nie jest mi łatwo.

- Zdradza mnie. Dowiedziałem się przypadkiem od Any. - odpiera, a po jego twarzy zaczynają spływać łzy. - Zawsze wiedziałem, że nigdy nie będziemy w pełni szczęśliwi, jednak liczyłem, że ta wielka miłość potrwa dłużej. - kontynuuje, ocierając mokre policzki. - Próbuję uratować to małżeństwo, ale ona wyraźnie tego nie chce. Nie wiem co dalej... - spuszcza wzrok na swoje buty.

Wstaję i podchodzę do niego. Obejmuję go z jednej strony, a Robbie z drugiej.

- Stary, wszystko będzie dobrze. My też nie mieliśmy łatwo. - Picker próbuje go pocieszyć. Niesamowity z niego człowiek. Nie miał w życiu łatwo, ale nie stał się egoistą. Jest naprawdę wrażliwą, pomocną i wspaniałą osobą. Za to go kocham.

W kościele, punktualnie o 16, rozpoczyna się ceremonia. Kiere, w długiej białej sukni, z jeszcze dłuższym welonem, kroczy pewnie po usypanym z kwiatów dywanie. Iain czeka przed ołtarzem cały rozpromieniony. Nia i Nate udają szczęśliwą parę, a Miranda i Casey jako świadkowie wyglądają przecudnie. Robbie obejmuje mnie w tali jedną ręką, drugą trzyma syna. Cieszę się, że tak szybko się przyzwyczaił i tak bardzo się o nas troszczy.

Wesele jest równie udane jak ślub. Po wszystkim każdy z nas wraca do wynajętego przez młodych hotelu, gdzie zostaje aż do rana po poprawinach.

W poniedziałek jak zwykle jadę do pracy. Tym razem sama.

- A Nia gdzie? - pyta Mir, czyszcząc keyboard.

- Nie wiem. Powiedziała, że nie mam po nią dziś przyjeżdżać. Może jest u Brennana. - odpowiadam i staję przy mikrofonie z basem.

- Szkoda mi Nate'a. - wzdycha Casey, biorąc do ręki gitarę. Dziś próba tylko we trójkę.

Gramy kilka utworów, ale nikomu się nie chce. Oni chcieli by pobyć sami, a ja jak najszybciej być przy Robbiem. Kończymy próbę po dwóch godzinach, a nie pięciu jak zwykle. Wychodzę z budynku, gdy zauważam Taylor.

- Rena, możemy porozmawiać. - zaczepia mnie.

- Okay. Chodź, wpadniesz do mnie na kawę. - otwieram samochód i wsiadam.

Jedziemy, nie odzywając się do siebie. Jedynym dźwiękiem jest radio. Akurat grają nasz nowy utwór. Palumbo uśmiecha się do mnie przez chwilę.

- Piękny utwór. Przepraszam, że tak o Tobie źle mówiłam. - odzywa się w końcu, przełamując barierę nienawiści.

- Dziękuję. I nie martw się niczym. Nie jestem na Ciebie zła. Staram się zrozumieć. - odpowiadam całkiem szczerze.

- A masz o co. Zabrałam Wam Robbiego... - wymienia.

- Ej, przestań. - przerywam jej. - Myślę, że możemy się nawet zaprzyjaźnić. - dodaję, parkując przed domem.

- Naprawdę? To byłoby niesamowite. - jej oczy błyszczą.

- Tak. Chcę naprawić relację. - odpieram i wpuszczam ją do domu.

Zaparzam nam herbatę, wyciągam jakieś ciastka i siadam z nią w salonie. Wyjaśniamy sobie wszystkie sprawy, a potem już plotkujemy jak dobre znajome.