7 (18) - Rena

Wychodzę z gabinetu dyrektora, a na korytarzu już czeka Robbie i Rob. Młody opowiada mu o eksperymencie, który mieli zrobić na lekcji z Alexem i o tym jak wtedy się posprzeczali.

- No i wtedy on powiedział do mnie: "Ty lalusiu, twoja stara nie zabierze mojej mamusi Robbiego. On nigdy nie będzie z wami. Co z tego, że jest twoim tatą.".  A ja mu na to: "Ale on woli moją mamę. Kocha ją.". I wtedy rzucił się na mnie z pięściami, a ja mu oddałem, o tak. - wymachuje rękoma w powietrzu. - A wtedy on zaczął Cię obrażać. "Puszczalski, dupek, cham...". - przytacza sytuację.

- Już jestem. - cmokam Pickera w polik i biorę syna za rękę. - Jedziemy na obiad, co chłopaki? - proponuję i ruszam w stronę parking.

- Przygotuję Wam rollo, co? - oznajmia Robbie, wsiadając do auta.

- Jeśli chcesz. Kuchnia jest twoja. - odpieram i odpalam silnik.

Siedzimy w kuchni i jemy posiłek przygotowany przez Pickera.

- Mamo, mogę się o coś zapytać? - Rob nagle zmienia temat.

- Pewnie synku. - odpowiadam z czułością.

- Czemu mi nie powiedziałaś, że to mój tata? - wskazuje wzrokiem na blondyna.

- Chciałam, abyście najpierw się dobrze poznali. Nie chciałam, abyś go znienawidził. Robbie wszystko mi wyjaśnił i zasługuje na drugą szansę. - mówię spokojnie, zerkając co chwila na ukochanego. On za to uśmiecha się serdecznie. - A tak w ogóle to skąd wiesz?

- Alex mi powiedział, a Robbie potwierdził. - odpiera i bierze do ust kolejny kawałek rollo.

- Serio? Już się przyzwyczaiłeś? - spoglądam na 33-latka.

- Tak. To najwyższy czas dorosnąć do roli ojca. - chwyta moją dłoń leżącą na stole.

- Naprawdę się cieszę. - pochylam się nad stołem i czule całuję Robbiego.

Od teraz rodzina jest komplecie.

Po obiedzie Robbie nie jedzie do siebie po rzeczy, gdyż młody potrzebuje go do odrobienia lekcji z matematyki. Nawet lubi ten przedmiot, ale przez sposób nauczania niebyt rozumie. Zaparzam im herbat, przygotowuję ciasteczka i siadam obok Pickera, przytulając głowę do jego ramienia.

- I wtedy to się skróci... - chłopak zapisuje na kartce rozwiązanie. - Spróbujesz kolejny przykład sam? - podsuwa mu zeszyt i oddaje długopis.

Rob w skupieniu liczy, a my spoglądamy na siebie z uśmiechem.

- Zdolny jest. - szepta mi do ucha.

- Wiadomo po kim. - odpieram i przyglądam się młodemu.

- No ba. Z takimi genami Morze Enea Picker to musi być. - dodaje i cmoka mnie w policzek.

- Sprawdzisz? - pokazuje na zapiski.

Ukochany sprawdza je przez chwilę, strojąc przy tym głupie miny.

- Tak. Jest okay. Zrób resztę to sprawdzę. - odpiera i bierze swoją herbatę.

Reszta dnia mija nam w spokoju. Młody do późna wariuje z Robbiem, a potem szybko zasypia. My za to do późna rozmawiamy o przyszłości. Picker przytula mnie jeszcze mocnie, cmoka w czoło i szepta do ucha.

- Śpij dobrze, księżniczko. Wiesz doskonale, że rano czeka Cię praca...

- Wiem, wiem. - burczę pod nosem i układam się wygodniej. - Dobranoc kochanie. - cmokam go w usta i przytulam głowę do jego torsu.

Zasypiam od razu, czując jego ciepło i kojący zapach.