Prolog - Rena

Nowy blog, ale kontynuacja historii...

Jesteście ciekawi dalszych losów Reny i Robbiego z "Experiment"?

Zapraszam do czytania!

Zapinam synka w foteliku i odwracam się, by wsiąść do auta, gdy widzę jego.

- Przepraszam, Pyreno. - mówi na jednym oddechu.

Uśmiecham się lekko. Nie mieliśmy kontaktu przez dobre 4 lata, od kiedy skończył się eksperyment.

- Byłem cholernie głupi. Początkowo nieco Cię oszukiwałem, ale potem... Dotarło do mnie, że Cię kocham.  Może i byłem dupkiem, że zaraz po zakończeniu umowy, zerwałem kontakt, ale... - milknie na chwilę. - Nie ma żadnego wytłumaczenia dla mojej głupoty. Wybacz. - dodaje po chwili i rusza w kierunku swojego auta.

- Robbie, zaczekaj. - wołam za nim. - Wybaczam Ci, bo mi zależy. Okay, przyznaję, było mi cholernie ciężko i przykro, ale z czasem pogodziłam się z tym. - podchodzę do niego bliżej. - Po za tym, czy mały Picker nie powinien mieć też taty? - pytam, patrząc mu w oczy.

- Mamy dziecko? - jest zaskoczony. - Nic nie powiedziałaś... Czemu?

- Dowiedziałam się, gdy już nasze drogi się rozeszły. Nie wiedziałam, czy chcesz nas znać... - odwracam wzrok w stronę małego. Jest strasznie podobny do Robbiego.

- Rena, jest okay. Możemy teraz spróbować jeszcze raz? - chwyta moją dłoń w swoją.

- Tak, kochanie. Możemy. - wpijam się w jego usta. Kolczyki, które ma we wardze, sprawiają, że pocałunki są jeszcze lepsze.

Wplatam palce w jego włosy, a on obejmuje mnie ramieniem w tali. Na parkingu zaczyna się robić pusto, a niebo zachodzi ciemnymi chmurami. Chwilę później deszcz zaczyna padać, ale my się tym nie przejmujemy. Stoimy wtuleni w siebie, czule całując, jakby reszta świata nie istniała. Liczymy się teraz tylko my.